Bezpieczeństwo sieci bezprzewodowych ma ogromne znaczenie z racji tego, że każdy w zasięgu sieci wyposażony w bezprzewodową kartę sieciową mógłby korzystać z zasobów sieci. Jako, że ruch w sieci bezprzewodowej skupia się wokół AP to właśnie to urządzenie musi odpowiadać za zachowanie bezpieczeństwa transmisji. Najprostszą metodą kontroli dostępu stosowaną przez administratorów sieci poprzez punkt dostępowy jest filtrowanie adresów MAC. Polega ono na przypisaniu do każdego AP listy adresów MAC, które poprzez to urządzenie mogą łączyć się z siecią, a każdy inny interfejs nie uzyska połączenia z tą siecią ze względu na brak autoryzacji poprzez MAC. Możliwe jest także filtrowanie adresów IP, jednak jest ono nieskuteczne z racji łatwości podszycia się pod taki adres. Kolejną metodą zapewnienia bezpieczeństwa sieci bezprzewodowej jest stosowanie kluczy WEP, które są szyfrowane przy pomocy 40, 104 lub 128 bitów klucza poufnego. Jednak niezależnie od długości klucza rozwiązanie to jest proste do złamania. Następcami WEP są protokoły WPA i WPA2, które zapewniają dużo większy poziom bezpieczeństwa. Nadal prowadzone są prace nad znalezieniem jeszcze trudniejszych do złamania technik szyfrujących. Bezpieczeństwo sieci bezprzewodowych ma ogromne znaczenie z racji tego, że każdy w zasięgu sieci wyposażony w bezprzewodową kartę sieciową mógłby korzystać z zasobów sieci. Jako, że ruch w sieci bezprzewodowej skupia się wokół AP to właśnie to urządzenie musi odpowiadać za zachowanie bezpieczeństwa transmisji. Najprostszą metodą kontroli dostępu stosowaną przez administratorów sieci poprzez punkt dostępowy jest filtrowanie adresów MAC. Polega ono na przypisaniu do każdego AP listy adresów MAC, które poprzez to urządzenie mogą łączyć się z siecią, a każdy inny interfejs nie uzyska połączenia z tą siecią ze względu na brak autoryzacji poprzez MAC. Możliwe jest także filtrowanie adresów IP, jednak jest ono nieskuteczne z racji łatwości podszycia się pod taki adres. Kolejną metodą zapewnienia bezpieczeństwa sieci bezprzewodowej jest stosowanie kluczy WEP, które są szyfrowane przy pomocy 40, 104 lub 128 bitów klucza poufnego. Jednak niezależnie od długości klucza rozwiązanie to jest proste do złamania. Następcami WEP są protokoły WPA i WPA2, które zapewniają dużo większy poziom bezpieczeństwa. Nadal prowadzone są prace nad znalezieniem jeszcze trudniejszych do złamania technik szyfrujących.
Zredagowane treści na stronie powstały w oprarciu o serwis Wikipedia.org