Sieć typu BSS (Basic Service Set z ang. podstawowy zestaw usługowy) stworzona za pomocą punktu dostępowego nazywana jest siecią strukturalną: jeżeli stacje bazowe chcą przesyłać dane między sobą mogą to czynić jedynie za pośrednictwem AP. W związku z tym każda stacja przenośna musi znajdować się w zasięgu punktu dostępowego, a co za tym idzie zasięg sieci równa się zasięgowi anteny AP . Niska przepustowość sieci bezprzewodowych wymaga ograniczenia ilości stacji podłączonych do jednego punktu dostępowego. Każdy BSS posiada BSSID czyli unikatowy 48-bitowy identyfikator, który zazwyczaj jest adresem MAC interfejsu bezprzewodowego w AP. Istnieje także sieć typu BSS stworzona bez pomocy AP sieć taka nazywana jest IBSS (independent BSS z ang. niezależny BSS). Stacje w tej sieci komunikują się bezpośrednio ze sobą, z tego powodu muszą stale utrzymywać odległość umożliwiającą komunikację. Sieci IBSS nazywa się również ad hoc BSS lub sieciami tymczasowymi.
Sieć typu ESS (Extended Service Set z ang. rozszerzony zestaw usług) - tworzy się w wyniku połączenia kilku BSS-ów za pomocą sieci szkieletowej. W takiej sieci stacje mogą przemieszczać się pomiędzy różnymi BSS-ami (pod warunkiem, że wszystkie są częścią tego samego ESS-u) bez utraty połączenia dzieje się tak dzięki współpracy punktów dostępowych ze sobą przy pomocy protokołu IAPP (Inter-Access Point Protocol). Protokół ten opisuje standard 802.11f. Sieci tego typu umożliwiają połączenie stacji bazowych na dużym obszarze (jego rozmiar uzależniony jest od liczby BSS-ów a czyli od liczby punktów dostępowych). Model ten najczęściej wykorzystywany jest do tworzenia tzw. hot spotów w kawiarniach, szkołach itp.
Zredagowane treści na stronie powstały w oprarciu o serwis Wikipedia.org